Historische Bouwmaterialen: Marmer/ 2013-07-09

Ook marmer is een natuursteen welke niet kunstmatig gefabriceerd kan worden. Marmer heeft dezelfde voorsprong als kalksteen. Onder hoge druk en of hoge temperatuur ondergaat de kalksteen een metamorfose. Het onderbreken van fossielen is kenmerkend voor marmer. Optisch herkent men marmer aan de afzonderlijke kalkkristallen die al naar gelang de lichtinval glinsteren. Vroeger werd marmer gedolven uit stijle bergwanden, met inzet van breekijzers, houtel keilen en water gebroken. Later werden ijzeren keilen ingezet. De meeste marmersoorten zijn vorstbestendig. De witte marmer is lichtdoorlatend.

In de geschiedenis van de architectuur, kunst, beeldhouwkunst en binnenhuisinrichting is marmer een cultuurbegrip. Als veelomvattend cultuurbegrip is het in talrijke landen toegepast. Belangrijke historische bouwwerken zoals bijvoorbeeld de Akropolis, of het Pergamonaltaar. Deze zijn van griekse marmer vervaardigd. Zij vertegenwoordigen de hoogste geschiedkundige en kunstzinnige waarden zoals de David in Florence, Mozes in Rome als ook de Pieta in Petersdom zijn van italiaanse carrara marmer gemaakt.

Tegenwoordig wordt marmer in het interieur met voorliefde gebruikt. Toegepast als vloeren, wandbekleding in plaat of tegels en trappen.

Omdat marmer gevoelig is voor de inwerking van zuren zoals azijn, wijn en citrusvruchten, is onbehandeld marmer niet aan te bevelen als werkoppervlakte in keukens. Er kan vlekvorming ontstaan.Doch bovenstaand is regionaal gebonden. In de landen rondom de middelandse zee en Frankrijk wordt vanuit de oudheid dit marmer en kalksteen vanzelfsprekend als materiaal gebruikt voor aanrechten, wasbakken en gebruiksvoorwerpen in woonbereik. De acceptatie van de gebruiksporen aan ieder materiaal is afhankelijk van de individuele houding ten opzicht daarvan.