Antieke Wandtegels en Witjes/ 2013-06-19

Wandtegels

In de eerste helft van de 18e eeuw bloeit de economie weer op en daardoor herleeft de vervaardiging van tegels ook weer. Echter, doordat Groot-Brittanie door Napoleon werd geboycot, was export over zee bijna niet meer mogelijk. Daardoor moesten vele tegelbakkerijen hun productie beperken en de hoogtijdagen waren daarmee voorbij. De productie breikte na de franse bezetting nooit meer de gloriedagen van weleer.Delftse wandtegels en ‚witjes’

Aan het eind van de 16e eeuw begon men met de vervaardiging van delftse wandtegels. De bloeitijd van de tegels was tussen 1650 en 1800. In heel Noord-Europa werden de tegels gebruikt in de binnenhuisarchitectuur, varierend van kastelen en herenhuizen tot boerderijen. Economisch gezien was deze tijd voortvarend en kon men zich de luxe van deze dure tegels veroorloven. Het aanbod en verscheidenheid van de motieven was zeer groot.

In het begin van de 17e eeuw waren de wandtegels bont gedecoreerd, daarna veranderde de mode en werd vooral de kleur blauw gevraagd. Dit onder invloed van het geimporteerde chinese blauwgeschilderde porselein, welke veelvuldig geimiteerd werd. In de beginperiode waren de motieven ornamentaal, later werden figuurlijke voorstellingen populair.

De meestgeproduceerde delftse wandtegels zijn rechthoekig en zijn half ornamentaal en half figuratief. Ook de afmeting van de hoekmotieven veranderde: stapje voor stapje werden ze kleiner en op den duur verdween de hoekdecoratie helemaal. Heel bekend zijn de zogenaamde ‚ossekopjes’.